Έλεγχος αναπνοής – Σπιρομέτρηση

Η σπιρομέτρηση αποτελεί την πιο διαδεδομένη δοκιμασία λειτουργικού ελέγχου της αναπνοής και χρησιμοποιείται ευρέως ως εξέταση ρουτίνας.

Μέσω αυτής, καταγράφεται ο όγκος του αέρα που εκπνέεται σε συνάρτηση με τον χρόνο, κατά τη διάρκεια μιας μέγιστης εκπνευστικής προσπάθειας.

Αναλύοντας την εισπνευστική και την εκπνευστική προσπάθεια, μπορούμε να αντλήσουμε πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τον τύπο της διαταραχής στους αεραγωγούς. Παράλληλα, μας δίνεται η δυνατότητα να εντοπίσουμε τη συγκεκριμένη θέση της βλάβης, είτε αφορά τους μικρούς περιφερικούς αεραγωγούς είτε τους μεγαλύτερους κεντρικούς αεραγωγούς.

Η σπιρομέτρηση είναι χρήσιμη για:

Διαγνωστική διερεύνηση της δύσπνοιας και του χρόνιου βήχα.
Διάγνωση, σταδιοποίηση και παρακολούθηση παθήσεων των αεραγωγών, όπως το άσθμα και η χρόνια αποφρακτική ευμονοπάθεια (ΧΑΠ).
Αξιολόγηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία αναπνευστικών νοσημάτων.
Προεγχειρητική εκτίμηση της πνευμονικής λειτουργίας πριν από επεμβάσεις.
Προληπτικό έλεγχο καπνιστών, για την έγκαιρη ανίχνευση πνευμονικών διαταραχών.
Προληπτικό έλεγχο εργαζομένων που εκτίθενται σε παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης επαγγελματικών νοσημάτων του αναπνευστικού.